Actueel bericht van het schip

10-03-2010
Gisteren (09-03-2010) is de Eendracht aangekomen op Horta in de Azoren.
Hier kunnen de bemanningsleden en opstappers even de benen strekken
voordatzij verder zeilen naar de eindbestemming van deze reis: Terceira in
de Azoren.

Foto: Stefan Kooij KM
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
08-03-2010

Genoeg te doen,

Vanaf het vertrek van St. Maarten is er onafgebroken beweging op het schip,
wachten wisselen, maaltijden worden genuttigd zeilen worden gehesen en
gestreken. Bonte en witte wassen worden gewassen. Tafels gedekt
en gezeund, afwassen afgewassen. En dit is slechts een klein deel van de
werkzaamheden. Fysiek zitten we ook niet stil alle spieren worden continu
aangespannen om jezelf schrap te zetten om maar niet om te vallen door de
zeegang. Ook de omgeving vernieuwt zich elke seconde en je kijkt soms je
ogen uit om wat er zich rondom het schip afspeelt, s’nachts bij het weinige
licht hoor je de golven als treinen op je afdenderen een echte sensatie. Al die
indrukken moet je dan verwerken wanneer je een kort slaapje doet voor je
volgende wacht, als je de slaap kan vatten. De laatste dagen gaat dat niet zo
goed want ik zit met mijn gedachten thuis. Dat is misschien vreemd zult u
denken, maar dat is ook een van de voordelen van het varen, je kan even er
helemaal uit en relativeren wat er in je dagelijkse leven zich afspeelt, en dat is
mooi! En ik begin het te missen… genoeg te doen dus.

Marnix Woltman
KM  Blauwe Wacht
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
05-03-2010
00.10 uur positie ongeveer 34 graden Noord en 44 graden West.

Eindelijk kaart 4114 waar de Azoren op te zien zijn, geeft wat meer kleur en
variatie en betekent dat we dichterbij ons doel komen. Info uit de Admiralty
Pilot geeft een prachtige luchtfoto van Horta Faial. The best anchorage areas
in the archipelago dos Acores. Dit moet wel ’n veilig gevoel geven.
Hein, onze stuurman deze wacht, komt het dagverblijf binnen met de opmerking:
“op PLUTO rennen de mensen niet, maar hollen de mensen wel”, hij kijkt mij
vragend aan of dit wel juist is. Gisteren na onze wacht van 12-16 uur pakt hij 2
dobbelstenen met de opmerking: “ De ijsberen omringen de wakken. Geen
wakken, geen ijsberen”.
Steeds meer mensen doen mee aan raadselachtige spelletjes.

Zeilvoering tot nu toe: Trysail, 2e rif grootzeil, 2e rif schoenerzeil, boomfok en
werkbinnenkluiver. Als stuurman heb je alle aandacht nodig met deze wind en
golfslag. Wat af en toe hachelijke situaties oplevert, o.a. Jos tot aan zijn kruis
in het water terwijl hij de puts voor temperatuurmeting leeg gooide, hij heeft wel
pech want ’n dag ervoor had hij ook al een breker van achteren in z’n nek.
Wind uit het zuiden met een kracht van in de 30 knopen. Tussendoor maken we
een afstand van 40,5 mijl in onze wacht.

En onder al deze omstandigheden weet Catrien (Kok) een heerlijke maaltijd op
tafel te serveren, elke dag weer, zoals Biefstuk die je dan met de lepels kunt
snijden, dit is echt niet gelogen hoor (loopt ’t water jullie al in de mond.. hahaha).

Sfeer is uitstekend, van de week gingen we overstag, iedereen die op is helpt,
ook de machinisten (26 mensen totaal aan boord deze reis) iedereen op zijn/
haar positie, motor erbij en ja hoor bij die 7e golf werden er een aantal gelanceerd
op ’t voordek, gelukkig geen gewonden.
Hopende jullie ’n beetje op de hoogte te houden van het reilen en zeilen hier,
hopen we volgende week dinsdag of ….. op Horta aan te komen. Dan zijn we
weer beter bereikbaar en hebben meer dan 2 weken water gezien en gevoeld.

Groetjes Ageeth
Witte wacht

p.s.: waar blijft het nieuws……… (opm. 10)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
04-03-2010 Terugblik reis 1756 Paramaribo- Martinique

Zeilen en dweilen
Enkele indrukken rondom een zeilreis van Paramaribo naar Martinique

Paramaribo, 3 februari 2010
Waar komt het vandaan, dat mijn hart harder ging kloppen op het moment, dat ik
op een vroege donderochtend in januari de krant opensla en een foto zie van een
schoener met volle zeilen op zee., de Eeendracht. Zou die nu in Paramaribo zijn?
En zou je mee kunnen varen? Eigenlijk droom ik al jaren van een zeereis, maar dat
is niet meer zo gewoon als 30-40 jaar geleden, toen er passage geboekt kon worden
op schepen als de “Prins der Nederlanden”. Je ziet zo’n schip gewoon voor je. Maar
zeezeilen geeft nog eens een extra dimensie aan het varen. Het artikel bij de foto
vermeldde, dat er nog enkele plekken beschikbaar waren voor een 10-daagse reis
naar Tobago, St. Vincent, St Lucia en Martinique, allemaal eilanden in de de
zogenaamde Eastern Caribbean en allemaal op hun eigen manier paradijsjes: mijn
hart maakte overuren. Snel de website (
www.eendracht.nl) opzoeken. Blijkt er ook
nog een goede doelstelling te zijn voor dit schip, namelijk “... het bevorderen van
het zeezeilen onder jongeren...” en dat er veel met vrijwilligers gewerkt wordt.
Emailtje gestuurd en gelijk antwoord gehad (het was nog steeds vroeg in
Paramaribo). Ja, we konden mee en ja, we mochten wel even kijken op het schip
om aan te voelen of het iets voor ons zou zijn. Renate heeft ervaring met zeeziekte
(diezelfde Prins der Nederlanden) en had dus haar twijfels. De eerste stuurman die
we op de Eendracht aantroffen bleek over goed psychologisch inzicht te beschikken
en had geen moeite om Renate te overtuigen om mee te gaan zonder de realiteit van
zeeziekte te kleineren. Hij gaf aan dat slechts 1 op de 10 mensen blijvend last
ondervinden van zeeziekte na zo’n 2 dagen varen en dat “pillen” en het zeilen zelf
veel van deze last konden wegnemen. Moedig van haar, dat ze “deze pil” is gaan
slikken.

Na een paar dagen heen en weer gemail, gebel en betaling hebben we aangemonsterd,
ons lekker geinstalleerd in ons eigen hut en kennis gemaakt met bemanning en mede-
“opstappers”, in totaal ruim 50 personen. Nog even vakantie in eigen land, want we
vertrokken pas de volgende dag in de middag in verband met het getij en we zijn in
jaren niet zo vroeg in de stad geweest. Als we er zijn brengen we altijd een bezoek
aan Soeng Ngie aan de Waterkant, een must voor elke Surinamer en Suriname-ganger
vanwege de bijzondere produkten. Michael Soeng Ngie gaf ons enkele lekkernijen mee
voor onderweg en T-shirts voor de gebruikelijke propaganda.

Het is bijzonder als je aan komt lopen over de Waterkant en je ziet de 3 hoge masten van
de Eendracht boven de gebouwen uitkomen met de wetenschap dat je daarmee strakjes
wegvaart. Met behulp van bekwame loodsen worden we op de motor de zee op geholpen.
De tussentijd wordt gebruikt om wat basisregels bij te brengen en iedereen op te delen in
de 3 wachten genoemd naar de kleuren van de Nederlandse vlag. Elke wacht draait om de
beurt 4 uur. Er wordt gesproken over vallen en schoten, lijnen en lieren, zeilen en dweilen
en zeunen: ja, dagelijkse schoonmaak valt ook onder de werkzaamheden van de opstappers,
alsmede bedienen bij het eten, opruimen en afwassen.

Het is niet moeilijk om er achter te komen wanneer de oceaan bereikt wordt. Metershoge
golven en een strakke wind ontlokten de uitspraak van de eerste stuurman dat het vandaag
kalm is. De eerste slachtoffers vallen en ze waren te herkennen aan de kenmerken van dweilen.
De anderen beginnen met zeilen te hijzen en te wennen aan het “slingeren”. Eigenlijk moet je
opnieuw leren lopen zonder om te vallen. Als geneesmiddelendeskundige had ik het advies van
de vriendelijke scheepsarts afgeslagen om een tabletje te nemen en na 3 uur op zee, midden in
een actie van het aantrekken van 1 van de lijnen sloeg een misselijkheidsgolf toe. Ik heb me de
rest van de avond gevoegd bij het leger “dweilen”. Renate had ondertussen bezit genomen van
het sociale centrum van het schip genaamd, de “theetuin”. Dit is een overdekte maar verder open
plaats met gerieflijke banken en tafels.
De strakke wind gaf ons behoorlijke vaart en liet het schip
ook behoorlijk overhellen. Wanhopig probeer je je blik op de horizon te houden, maar die zie je niet
altijd in het donker. En zo joegen we 2 dagen voort met een enkel regenbuitje maar gelukkig verder
heerlijk
Caraibische weer, op en af in de wacht, hetzelfde in de kooi, af en toe zeilen aantrekkend,
starend in de golven of naar het einder waar vooral in de ochtend spectaculaire luchten ons
begroetten. Op een schip verloopt de tijd anders dan aan land, vind ik. Waar je op het land
geen tijd hebt, is er nu overvloed. Mogelijk omdat je nu eenmaal aankomt wanneer je aankomt:
er is geen gaspedaal of kortere route.  We bereikten Tobago 1 dag voor op schema. De
Eendracht had nog nooit zo snel gevaren werd me verzekerd: 500 zeemijlen in 48 uur.

Na een paar dagen zeilen begonnen de individuele kenmerken van de mede opvarenden tot
ons door te dringen. In zo’n kleine gemeenschap aan boord blijven de soap-taferelen niet uit,
maar daarvan hoef je je niets aan te trekken als je niet wilt.Het mag gezegd worden: liefhebbers
van zeezeilen hebben allemaal gemeen, dat ze flexibel zijn en sociaal. Leeftijden en persoonlijk-
heden verschilden verder nogal, maar het was een aangename verrassing om een aantal mensen
uit Zeeuws-Vlaanderen tegen te komen. Heel belangrijk, de kok Jean Paul (JP) van Westen
kwam uit Sluis en kende dus de naam Verhage wel. Hij bleek ook te beschikken over het
geheime recept voor appelbollen van Pietje Vaas van het Noordzee Hotel in Cadzand waar ik
enkele zomervakanties als hulpkok heb doorgebracht. Ik was vervolgens bezig een stuk of 60
appels te schillen, volgens de Haagse ex-bakkers aan boord van de verkeerde appelsoort. Echter
JP toverde die om in de heerlijkste appelbollen ooit. Weg de mythe dat je bepaalde appels nodig
hebt voor appelbollen. Je hebt het geheime recept en de kunde nodig! Is het nog nodig om te
vertellen, dat we elke dag gesmuld hebben vande maaltijden die JP ons wist voor te schotelen?
Speciale vermelding voor de broodbakker Appie, die begon te klagen toen op een dag 13 broden
maar net voldoende bleken te zijn. Elke dag vers brood in alle soorten en maten, waarbij vooral
het suiker- en notenbrood opvielen.

Vanaf Tobago was het dagelijks eiland-hoppen: voor anker in een prachtige baai met beboste
hellingen rondom azuurblauw water (je verwacht elk ogenblik een piratenschip om de hoek te
zien komen), tripjes naar land, zwemmen en snorkelen, wandelen en winkelen, de plaatselijke
keuken uitproberen, ontmoetingen met de plaatselijke rastafari’s en andere eilandbewoners.
Renate beleefde een eigenaardige ommekeer: van dweil naar scheepsfotograaf. De kleine 2000
foto’s geven een fantastisch beeld van het reilen en zeilen van de resterende 8 dagen met de
Eendracht. Diverse opstappers zijn bezig met hun eigen selectie van foto’s en die zullen over
enige tijd wel ter beschikking komen.Ook kan verwezen worden naar de vele folders en boeken
over de Eastern Caribbean. Wij hebben nu gezien, dat geen van ze overdrijven en verdere
woorden zijn daarbij overbodig. Temidden van deze pracht rest slechts een compliment voor
allen in de organisatie van de Eendracht.


Rob Verhage
Renate Tjon Lim Sang
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
03-03-2010
Er is besloten om niet naar Bermuda te gaan. Dit gaan we niet redden.
Na een paar dagen richting Bermuda gevaren te hebben, kwamen we tot de conclusie
dat het niet mee zou vallen om de benodigde mijlen te halen. Het weer is erg wisselvallig.
Depressies en fronten passeren ons, waardoor we sterk draaiende winden hebben. Geen wind,
aantrekkend tot 6-7 en draaiend en daarna weer wegzakkend tot nul.
Donderdagmiddag zag het
er nog goed uit. Aantrekkende wind en uit de goede richting. De nacht van donderdag op vrijdag
frontpassage, windshift, en de vrijdag de hele dag de wind uit de verkeerde hoek.
Zelfs op de motor
maak je dan te weinig mijlen tegen wind/zee/deining in om op tijd Bermuda te halen. Het  plan was
zondagmiddag/avond aankomen en maandagavond vertrekken. De aankomsttijd Bermuda liep al op
tot maandagavond. Ook het weerbericht geeft een nieuw vuiltje aan over Bermuda dit weekend met
veel wind.
Besproken met de mensen en goed opgevangen en begrepen door de groep en bemanning.

Schipper Ed Lommerse

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
03-03-2010

Het vorige verslag heeft al iets verteld over de relaxte start. Wanneer dinsdag
de eerste zeilen gezet worden, genua, voor de eerste keer voor velen, de boomfok
en bezaan blijft het daarbij gezien de weer- en wind verwachting.
In de blauwe wacht
van 8 tot 12 uur, probeert Tom uit of zijn linker wijsvinger in een blok van de kickingstrip
past. Neen dus, en heeft scheepsarts Fulko meer te doen dan zijn al voortreffelijke werk
in de blauwe wacht.
Woensdag ochtend, de Genua is al gestreken, gaan de gaffelzeilen
erbij. Schoenerzeil en grootzeil in het tweede reef. Het waait nogal en de zeegang is
redelijk hoog. Met de zeilhandelingen zijn we tot ca.11.00 uur bezig. Daarna nog even
schoonschip maken, tafels dekken en zeunen voor de opkomende wacht.
De teleurstellende
prestatie op de 10.000 meter in Vancouver is zondermeer goed verwerkt. Niets kan op tegen
het heerlijke gevoel om aan het roer te staan van dit schip bij een stevige wind, stevige
zeegang, in korte broek en T-shirt.

Blauwe wacht.

Tom

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
24-2-2010

Op 21 februari zijn we in de haven van Marigot, de hoofdstad van het Franse deel
van het eiland St. Martin, aan boord gegaan van de Eendracht voor een
reis naar Terceira op de Azoren. Van het vliegveld waren we met een busje,
met zn allen naar de kade gebracht, waar de Eendracht lag afgemeerd
Eenmaal aan boord konden we meteen de lijst raadplegen met hut- en
kooinummer en de indeling van de wachten: rood, wit en blauw. Onze rode
wacht bestaat uit 6 personen, de opstappers: Pieter en Els, Coen en Rene
en Kathleen en Tineke onze kwartiermeesters.
Nadat iedereen was geïnstalleerd konden we ons tegoed doen aan een heerlijke
buffet maaltijd en bij een welkomstdrankje informeerde de schipper ons over
het een en ander.
Maandagochtend zou de brandstof nog worden gebunkerd en verse waren voor
het kombuis worden geleverd, dus gaf de schipper ons verlof om tot 12.30uur
te gaan passagieren. Hiervan is natuurlijk door de meesten geprofiteerd. Met
een groep zijn we met een 'wild' busje (arm opsteken om te laten stoppen) naar
Grand Case gereden. Een zeer pittoresk badplaatsje aan een schitterende baai
Daarna weer terug met de bus (12 zitplaatsen, 16 personen!) veilig naar Marigot
Tegen 1 uur werden we door de 'watertaxi' (Rotterdamse stijl) van de kade weer
naar de Eendracht gebracht, welke inmiddels vanuit de haven naar de baai van
Marigot was gevaren en daar voor anker lag. De schipper had inmiddels een plan
getrokken,w at inhield dat we tegen de avond zouden vertrekken. Na de lunch
eerste de sloepenrol- instructie. De rode wacht zal de komende week de volgende
diensten draaien: overdag van 12-16uur en de hondenwacht van 00-04uur.
Maar op deze eerste dag konden we eerst nog even een half uurtje zwemmen,
vanaf het schip zo in de Caribische zee! Watertemperatuur 26 graden.
Daarna werd 't anker gelicht en wees de boegspriet noordwaards, richting
Bermuda. En de rode wacht? Wij deden wat er gedaan moest worden en we
keken naar de maan die zich spiegelde in de warme oceaan. .

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

17-02-2010
Zaterdagmiddag om 4uur arriveerde de nieuwe groep opstappers, de
Schoufourgroep, aan boord. Ieder jaar vaart deze groep een reis mee, dit
jaar vanaf Sint Maarten.

Omdat zaterdagavond besloten was om zondag pas te gaan varen is iedereen
na een lange dag op Sint Maarten te kooi gegaan om de volgende ochtend fris 
aan de reis te kunnen beginnen. Na een heerlijk ontbijt ging het wachtensysteem
vanaf 12uur in. Weer en wind waren ons goed gezind en in een heerlijk zonnetje
vertrok de Eendracht richting zee.
Vanwege een uitbarsting van de vulkaan op
Monserrat is onze scheepsarts in Parijs blijven steken met zijn vlucht, rond een
uur of 3 op zondag overstag om de scheepsarts weer op te pikken op Sint Maarten.

Maandagochtend weer onder geweldige weersomstandigheden uitgevaren met de
bestemming nog onbekend. Uiteindelijk is er besloten Antigua aan te doen, waarschijnlijk
daarna Sint Eustatius en het Captainsdinner op de rede van Saba.

 

De honden- en de dagwacht hebben het moeten ontgelden met behoorlijke regenbuien,
maar de temperaturen blijven tropisch. Ondertussen overstag gegaan om ruim om
Monsserat heen te varen (er is een zone van 3mijl aangegeven om rond het eiland te
ontwijken) en verwachte aankomst op Antigua is vanavond na het eten.

 

Morgen aan de wal om English Harbour te verkennen.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
12-02-2010

Gezien volgens onze kok “J.P. “ het altijd donderdag is, is het vandaag “WoDo

” 10 Februari. Sinds ons vertrek dinsdagochtend uit het schilderachtige Franse
dorpje van Ile de Saintes zijn we op zee.
We zijn vannacht door het lava stof
gezeild van het eiland Montserrat, waar nog een actieve vulkaan aanwezig is.

Tijdens onze voormiddag wacht van 08:00 tot 12:00 hebben wij niet stil gezeten.
Stuurman Jaap “spotte” een walvis aan stuurboord omstreeks 10:00 uur.
Suggesties van diverse opstappers om overstag te gaan en de walvis van dichtbij
te aanschouwen werden niet gehonoreerd. Sterker nog; De bootsman wilde op dit
“momant supreme” het topzeil bijzetten. Gelukkig stak de schipper daar even een
stokje voor en konden er nog wat foto’s gemaakt worden van de diverse spuiters van
dit prachtige dier.
Nadat de topzeilen voor en na het middageten bijstonden zeilde
de Eendracht met volle zeilen tussen de eilanden Nevis en St. Kitts op een zeer
rustige zee. Om 17:30 tijdens een prachtige ondergaande zon werd de dag afgesloten
met een school dolfijnen aan Bakboord van het schip.
Met algemene stemmen is
besloten om vannacht te ankeren voor de rede van St. Kitts om vervolgens om 07:00
af te meren aan de kade om daar een treinreisje te maken door de suikerriet velden.

 

Namens de witte wacht: Erik, Rienk, Dolf, Willem, Herman, Johan, Piet, Bram,
Rogier en Miebet

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


10-02-2010

Het is maandagochtend 7:00 uur. Alle hens aan dek om de zeilen te hijsen.
In een mum van tijd zijn de zeilen gehesen en zetten we koers richting Iles
de Saints, Guadeloupe. Na een poosje zeilen laat de wind ons in de steek
en zijn we genoodzaakt de zeilen te strijken en de motor te starten. Omringt
door vliegende vissen zien we het eiland steeds groter worden. Om ongeveer
12:00 komen we bij een strandje aan waar we het anker laten vallen. Er is
twee uur de tijd om te snorkelen en daar maken we dan ook gretig gebruik van.
Als iedereen weer aan boord is halen we het anker op en gaan we verder. Na
een klein uurtje varen komen we aan op onze bestemming Terre-de-Haut. Er
wordt door de Eendracht bemanning een veerdienst op gezet die ieder uur
tussen het schip en de wal vaart. Ondanks de fel gekleurde huizen kan je
goed zien dat dit stukje Caribische gebied tot Frankrijk behoort. De wijn vloeit
rijkelijk. Na de verplichte postkaarten te hebben gestuurd is het tijd om lekker
te gaan eten. Dat is in dit stadje geen probleem gezien het grote aanbod aan
restaurants. We komen terecht in een mooi restaurantje aan zee. Met vele vis
gerechten zoals, bijvoorbeeld zwaardvis. Ik ga toch maar voor safe en kies voor
de entrecôte.  Lekker nog even na borrelen en dan is het weer tijd om de
veerdienst te nemen terug naar de Eendracht.

 

Groeten

 

De Rode Wacht, Theo

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
08-02-2010 Eendracht op Dominica

 Met wisselende winden is de Eendracht op Dominica afgestevend. De blauwe

wacht had daarbij het voorrecht om tijdens een sterren-overgoten ‘hondenwacht’
de lichtjes van het eiland prominenter in beeld te krijgen, de zeilen te strijken en
de bemanning te porren om te kunnen ankeren. We zijn beland in de baai bij
Portmouth, een praktisch lege baai met enkele grote schepen, die door orkaan
Lenny 15 jaar geleden op de kade zijn geslagen en nu als roestbakken een bijzonder
decor vormen.

 

Zelfs na twee uurtjes slapen, ziet Dominica (spreek uit Do-mini-ca, met klemtoon
op de middelste lettergrepen en de tweede i) er voor ons aanlokkelijk uit. We zien
uitsluitend groene, vulkanische heuvels met struiken, bomen en palmbomen. Met
een lunchpakketje in de rugzak en ingesmeerd met Deet gaan we vroeg op pad
om het regenwoud in te trekken. We starten de dag relaxed met de intentie ons
lekker rustig door de mangroven te laten roeien. De Indian River bezorgt ons
echter eerst natte voeten, want de boot blijkt zo lek als een mandje en het water
stroomt dus onze roeiboot binnen. Na een snelle overstap in een dichte boot
genieten we van de bijzondere omgeving met de wortelstructuren van de
mangrovenbomen en de diversiteit aan planten en bomen. Helaas zien we geen
papegaaien en nemen we genoegen met de Wamwi (spreek uit met volle lippen),
een grote duif met een lange nek.

 

Teruggekomen uit de mangroven, persen we ons in drie busjes om naar de Milton
Falls te gaan. Met dergelijke busjes worden in Nederland maximaal 6 personen
vervoerd. Hier blijkt het mogelijk per busje12 forse Hollanders te vervoeren, waarbij
wel de onderplaat van het busje bij iedere oneffenheid in de weg heftig op het asfalt
schuurt.
De bestuurder van het busje laat ons o.a. de Carib Wood of Bois Kwaib
zien, de nationale struik die rood bloeit en gonst van de kolibri’s.
De wandeling naar
de waterval is prachtig, mede doordat we onderweg door Michael uitleg krijgen over
de Dominicaanse natuur. Deze`rasta (met schelpen in zijn dreads) laat ons allerlei
vruchten proeven, snijdt kaneel van de boom en laat allerlei gewassen zien, zoals
cacao, suikerriet, reuze varens, vele soorten bananen en flamboiant. Bovendien
helpt hij een onhandige Hollandse om droge voeten te houden bij twee
riviercrossings… Erg praktisch!

 

Met het knarsende busje belanden we aan het einde van de tour bij een rivier
waar we kunnen afkoelen. In de stroomversnelling blijkt het wel handig om je
topje of zwembroek goed vast te houden.
Terug op de Eendracht genieten we
van een lekkere duik naast het schip en een biertje op het achterschip. Bij een
rode zonsondergang praten we na over ons bezoek aan dit gastvrije en prachtig
pure eiland en prijzen we ons gelukkig dat we met de Eendracht deze fantastische
Caribische reis kunnen maken.

 

Groeten van Annette (namens de blauwe wacht)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


07-02-2010 Tobago Cays

Badend in het zweet worden we wakker. We hebben het weer overleefd. ’s Nachts
terwijl je in je kooi ligt, je ziel en zaligheid toevertrouwen aan de “Witte Wacht” gaat
je niet in de koude kleren zitten. We hebben de hele nacht doorgezeild. Gelukkig zie
ik door de patrijspoort kijkend de eerste palmbomen al weer staan. We zijn gestrand
op Tobago Cays. Onderdeel van de Grenadines en bekend om z’n parel witte stranden.

 

Ik word meteen zo blij als een kind, want we gaan vandaag snorkelen!!!! Ik kijk om me
heen en zie dat mijn blijdschap door een ieder wordt gedeeld. We hebben er zin aan!!
Met een goed ontbijt achter de kiezen gaan we een voor een met het rubberbootje naar
ons “Paradijsje”. Goed insmeren was het advies, want de zon brand.

 

Bril op je kop, snorkel tussen je kiezen en genieten maar. Na vissen en andere enge
beestjes in alle kleuren en maten voor bij te hebben zien schieten, waan ik mij in de
zevende hemel. Opeens spat mijn droom in duizend stukjes uiteen. Vanuit een bootje
springt een Amerikaanse walrus in tijgerslip het water in.  Ik schrik me het apelazarus
en ben weer even op aarde. Gelukkig komt er al snel weer een schildpad langs die me
meeneemt in m’n droom.

 

Na de middag konden we op het witte strand even tot rust komen en genieten van heerlijke
sandwiches en verse meloen met ham, gemaakt door onze eigen JP en Bas. Wie zin had
in verse kreeft kon deze bij de lokale Bob Marley’s bestellen. De kreeften werden ter plekke
geslacht en bereid. Ik kijk om me heen en zie diverse Hollandse rode kreeften lopen. 1 keer
smeren is blijkbaar toch onvoldoende. Bob mag z’n rode kreeft houden, ik heb genoeg aan
mezelf!!!

 

Aan het begin van de avond hijsen we de zeilen en vertrekken we richting de Noord. Dit is pure
luxe en decadentie!!!!!!

 

Hartelijke groet vanaf “Het Zeilend Zeeschip”,

 

RJM

De Rode Wacht

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


05-02-2010

"Het is heel simpel", hoorde ik. Het was dag 2 aan boord de eendracht, we lagen nog in de
haven en na de nodige drankjes de avond te voren, werden we rond 7 uur wakker gemaakt
om het schip klaar te maken voor vertrek.
"Als je een eitje krijgt bij je ontbijt, is het woensdag.
Als je een eitje krijgt met een preek van de schipper, is het zondag. Als je een preek van de
schipper krijgt zonder eitje, dan is het goed mis!" 
Zeemans-humor, maar het geeft wel heel
mooi het gevoel aan. Het is dat we zo af en toe op het rooster moeten kijken en dan de
goede dag moeten vinden, maar verder hebben de dagen van de week totaal geen betekenis hier.
We hebben vandaag, vannacht, morgen en eventueel gister, en dat is alles.

 

Vandaag is het een dag later, donderdag, als ik nu even ga tellen. 

Zesendertig uur geleden vertrokken we uit Fort-de-France, Martinique, en we liggen bij St. Vincent
voor de kust. Afgelopen nacht zijn we doorgezeild onder de sterrenhemel, en vandaag werden we
door lokale vissers opgehaald van het schip, voor een rondleiding van wat film- lokaties van Pirates
of the Caribian. Vol trots vertelde hij erover, er was in de film zelfs de riem van zíjn vissersbootje te
zien. Een logische vraag, hoe vaak had ie de film gezien dan? Nooit, vertelde hij. Hij heeft thuis geen
elektriciteit.

 

De armoe, maar toch de positieve instelling. Het kleine bootje waarmee hij mijlen ver de zee op gaat,
op zoek naar vis. Hoe hij erover vertelt, de markt, waar hij op een goede dag zijn vangst heen kan brengen,
de nachten op zee, het uitzicht over het water waar je in de verte de lichten van de eilanden ziet. Ik krijg
een verschrikkelijke behoefte om "The old man and the sea" van Hemmingway erbij te pakken, nu ik het
allemaal wat beter voor me zie. De "winkels" op het eiland hier hebben echter voornamelijk kokosnoten,

mango's en lokale biertjes in de aanbieding.

 

Reinoud Elhorst

Wacht: Blauw

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
01-02-2010

Zaterdagmiddag aangekomen in Bequia. Zonnig weer maar veel wind. Soms toenemend dikke
6, kleine 7. Iedereen is aan de wal gegaan en heeft aan de wal gedineerd. Rond 22 uur iedereen
aan boord en vervolgens een zeer geanimeerde stemming. Met caraibische rum en gezang.

Rond 00.30 uur begon het anker te krabben. Ankerop gegaan richting St Vincent.

Vanmorgen was de wind gaan liggen en we hebben een fantastische dag gehad. We lagen ten
anker op de rede van Barraouillie. Zon en een diep blauwe zee.
Opstappers met kleine roeiboten
naar de baai gevaren waar de film Pirates of the Caribean is opgenomen. Vervolgens een boswandeling
naar de waterval onder leiding van Alex, onze plaatselijke gids en bootman.
Kenbaar aan een Eendracht
T'shirt.
Iedereen was weer rond 1800 aan boord. Omdat de Koningin jarig was een oranjebitter aangeboden.
Getoast op hare majesteit. Wouter heeft een kleinzoon gekregen. Namens de stichting een baby t'shirt
aangeboden en hij heeft op bier getracteerd. JP had een indische rijsttafel verzorgd.

Na de afwas zeeklaar gemaakt en anker op en nu onderweg naar Soufriere op Santa Lucia.

Komen daar morgenochtend om 0800 uur aan.

 

Schipper Jaap

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
29-01-2010
Jawel, lang verwacht maar hier is dan het bericht van de witte wacht.
Wij zijn nu vrijdag 29 januari al weer aardig op weg richting Tobago Cays.
Op woensdagmiddag 27
januari vertrokken uit Petit Martinique waar wij door de ruige zee niet aan land konden om te gaan
snorkelen, en zijn wij op weg naar Bequia maar vanwege de wind werd het dan toch uiteindelijk TOBAGO!!!
Wat voor velen een aangename verrassing was.
Gisteren in de na middag vertrokken uit Tobago waar we
zo’n beetje de hele dag hebben rondgetoerd met gids en busje over het eiland Tobago. Dit eiland vormt samen
met Trinidad het zelfstandige tweelingland Trinidad en Tobago, aan de zuidkant van de Antillen een paar apart.
Op Tobago hebben wij het regenwoud bezocht en dat doet inderdaad zijn naam eer aan want de ene plensbuis
werd afgewisseld door de andere. Wel vreemd... toen wij het regenwoud uit kwamen scheen de zon. Hmmm….
FF opdrogen voordat wij in de bus naar de watervallen gingen. Al glibberend en glijdend bereikten wij deze en
enkele dapperen onder ons gingen ook daadwerkelijk zwemmen in het meer gevoed door de waterval. De
schrijver van dit verhaaltje volstond met een voetbad wat ook verkwikkend was.
Terug aan boord ging het
wachtsysteem van de rode, witte en blauwe wacht van start en deze keer waren wij, de witte wacht weer aan
de beurt. Dit was de zogenaamde “Platvoet” wacht van 18.00 – 20.00 uur. Voor Casper en mij betekende dit
“Zeunen” wat inhoud dat wij eerst zelf eten om 17.30 en daarna de tafels dekken voor de overige bemanning en
de bediening voor onze rekening nemen. De overige witte wachtleden verzorgden de andere werkzaamheden
zoals het hijsen van de zeilen etc. Met windkracht 7 a 8 was het een hele toer om de gerechten op de tafel te
krijgen en niet in de schoot van het mede bemanningslid.
Na dit “Zeunen” toen iedereen uitgegeten was volgde
de afwas. Nu hadden Casper en ik al 2x eerder dit klusje mogen klaren en dachten Makkie!!!!! helaas hadden
wij geen rekening gehouden met de windkracht en de gedragingen van het schip dus uiteindelijk vlogen de
borden door Kombuis en de gang tot grote hilariteit van de bemanning.


Variété.

Groeten aan Holland van de Eendracht “Pirates of the Caribbean”.

Wouter namens de witte wacht.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
28-01-2010
Gisteren zijn we om 09.00 uur vertrokken uit Carriacou.
Geankerd bij Petit Martinique een prachtige locatie.

De wind is gekrompen en we hebben de mogelijkheid gepakt om toch naar Tobago te zeilen.

Dit is perfect gelukt - vanmorgen om 5 uur  ten anker bij Charlotteville.

Groeten

schipper Jaap

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
27-01-2010
Op dit moment liggen wij ten anker in Carriacou. Wij zijn hier vanacht blijven liggen.
Nu zijn er hier zware regenbuien. De planning was om te gaan ankeren bij Petit Martinique
om te snorkelen, vanwege het weer is het nog onzeker of dit te realiseren is. Vanacht gaan
we weer zeilen. Er is veel jeugd aan boord deze reis en de stemming is uitstekend! Jammer dat
deze reis volgende week weer is afgelopen de Carieb bevalt mij uitstekend!

Hartelijke groet

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
24-01-2010
Het schip lag te lonken aan de mooiste kade van Rotterdam (metall!), wij hebben haar roep
gehoord: ervaren & gedreven, deskundig & novice. Vandaag, 24 januari, eerste volle dag zeilen
, bijna vol getuigd Martinique verlaten en St. Lucia en St. Vincent links laten liggen. Met
windkracht twee zetten we koers naar Carriacou, boven Grendada, omdat Tobago niet te bezeilen
bleek.
Op deze reis kunnen we al aanvinken: dolfijnen, zwarttiprifhaai, zeekonijn en fregatvogel.

Nu 21:15 uur, de blauwe wacht aan het roer, 27 graden celsius, koers 180 graden, korte broek
en t-shirt, eerste nachtwacht, pen, papier en maanlicht.
Op dit soort momenten denken wij graag
even aan de laatste stuiptrekkingen van koning winter in Nederland. Als straf voor dit leedvermaak
(abject en infaam!), daalt er direct een regenbui op ons neer en neemt de wind in kracht toe. We
gaan veel te hard!!!!!!! De witte wacht wordt gepord, terwijl de rode wacht er bekooid (sjoelbakken)
bij ligt. De buitenkluiver wordt alvast gestreken en als de witte wacht paraat is, gaan het schoenerzeil
en het grootzeil ook naar beneden.
De blauwe wacht is officieel afgelost door de rode wacht, die
vannacht een oogje in de gestreken zeilen zal houden. Na de evaluatie met de kwartiermeester
gaat blauw te kooi.


De blauwe wacht (Stef, Bram, Rob, Pieter, Joop, Roel, Marielle, Arnout)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
23-01 2010

In het vliegtuig herkende we de Eendracht mede-opstappers direct, wat natuurlijk gelijk feest
betekende! Na een prima vlucht met goed (voor vliegtuigtermen) eten, waarbij wijn en een aperitieve
niet ontbraken kwamen we aan op Fort de France. De zwoele zomeravond kwam ons tegemoet en
de taxi zette ons bij de Eendracht af. Ook in de haven moesten onze spullen weer gecontroleerd worden,
maar uiteindelijk kwamen we dan aan boord en stond het Parbo bier koud. Jean Paul, met zijn assistent
Hans hadden gezorgd voor heerlijke versnaperingen. Tijdens diner en de rest van de avond leerde bemanning
en gasten elkaar al aardig kennen. De sfeer zat er goed in, maar omdat het tijdverschil 5 uur is, gingen we
diep in de nacht naar onze hut om de eerste nacht in de toegewezen kooi te slapen.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

24-01-2010 Martinique - Martinique

Om acht uur werden we gewekt door schipper Jaap, en zoals dat altijd gaat op zondag  kregen we een
eitje met spek!  Na het ontbijt schoon schip gemaakt, de rode wacht was verantwoordelijk voor beneden
deks. En toen… gebeurde waar iedereen al vanaf aankomst op zat te wachten,…. We mochten zeilen
gaan hijsen!
Alle wachten hielpen mee en als rode wacht mochten wij er zelfs 3 hijsen. De petjes waaide
af… helaas was dit voor korte duur….en moesten we na een paar uurtjes alles weer strijken. Een hele
ervaring om in die warboel van lijnen de juiste te laten vieren of juist aan te trekken. De spierballen zijn
gebruikt en hierbij is de reis dus officieel géén cruise. Maar het blauwe water en de heerlijke temperatuur
nodigden ons uit voor een duik en snorkeluitstapje. Met de standby boot werden we afgezet op het strand
en vanaf daar kon de snorkeltour beginnen. Dit ging er professioneel aan toe onder leiding van bootsman
Bert. De onderwaterwereld was prachtig, vissen en koraal, we zagen het allemaal. Op het strand onder de
palmbomen werden we getrakteerd op een jambe sessie, met heupwiegende locals. Terug aan boord hebben
we het zout en zand weer lekker van ons afgespoeld en stond de BBQ al aan. Dat was weer genieten van het
heerlijke eten, de buitenbar was open dus ook tapbiertje ontbrak niet.
    

 

Nel namens de Rode wacht

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
22-01-2010
Gisteren (donderdag 21 januari ) ten anker gelegen op de rede van Barrouillie. De ankergrond bestaat
uit rots en coraal. Het anker graaft zich niet in en ligt op de bodem. Er is met kleine roeiboten een tocht
naar de baai gemaakt waar de film Pirates of the Caribbean is opgenomen. Verder gewandeld naar een
waterval en natuurlijk gesnorkeld. Don was jarig en die heeft nadat we hem toe hadden gezongen
getrakteerd. Voor het eten anker op en vannacht naar Soufriere op Saint Lucia gevaren. We liggen
ten anker en met een achtertros op een steiger gemeerd. Vanavond Captainsdiner en daarna naar
Martinique. Verwachte aankomst 08.00.
Schipper Jaap

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

21-01-2010
Gisteren rond 12.00 lt vertrokken uit Kingstown naar Bequia. Een eiland 10 mijl zuid van St Vincent.
Onder klein tuig de oversteek gemaakt. Geankerd en iedereen naar de wal om te wandelen en/of te
snorkelen. Bootverbinding met de wal verzorgd. Elk uur en om 22.00 uur laatste boot terug. JP heeft
een rijsttafel gemaakt. Renate, een opstapper die in Paramaribo woont, heeft zelf sambal gemaakt.
De rode peper heeft ze gekocht op de markt van Kingstown. Scherp maar lekker en alles schoon
opgemaakt. Vanmorgen om 06.00 ankerop en lagen om 08.30 ten anker op een afstand van 100
meter voor de kust van St Vincent. Een klein steigertje bij de plaats Barrouallie. Alex lag al te
wachten met zijn boot. Duidelijk herkenbaar aan zijn Eendracht shirt. Plannen gemaakt om een
tocht per roeiboot te maken naar de baai waar de film Pirates of the Caribean is opgenomen. We
blijven hier liggen tot vanavond.

Groet, Schipper Jaap

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

19-01-2010
Vanmorgen (18/01) zijn we uit Charlotteville vertrokken met bestemming Tobago Cays. Een afstand
van 80 mijl. We hopen daar morgenochtend met daglicht aan te komen. Het weer is zonnig met af en
toe een regenbui. Het verblijf in Charlotteville was een groot succes. Na aankomst zaterdag heeft
iedereen buitenboord kunnen zwemmen. Na het diner was het reuze gezellig in de theetuin. Er werden
onder begeleing op een gitaar zeemandsliederen en shanties gezongen. Zondagmorgen naar de wal
en een mooie en interessante rondrit over Tobago gemaakt. Via steile en zeer bochtige wegen naar
de Argyly watervallen. Verder een busrit door een stuk ongerept tropisch regenwoud. Tobago is nog
steeds in de oorspronkelijke staat omdat er nooit plantages zijn aangelegd. Het eiland is eerst Frans en
ook later Engels geweest. De baai waar we ten anker lagen was Piraten baai. Heel beschut en een
prachtig stuk natuur. Veel vis onder de gangway lamp. Mooi om te zien wat er allemaal aan vis
rondzwemt. Na terugkomst van de bustocht het walstof er buitenboord afgespoeld en daarne genoten
van een voortreffelijke barbeque verzorgd door JP onder een prachtige tropische sterrenhemel.
Na een boerennachtvanmorgen op tijd er uit en gezamenlijk schoonschip gemaakt. Om 0900 uur anker
op en onmiddelliojk zeil gezet. Vandaag met alle wachten geoefend in het overstag gaan.
Hartelijke groeten van de Eendracht onder de tropenzon.

Schipper Jaap
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

18-01-2010
Het is zaterdag 16 januari 13:30 locale tijd. Prachtig weer met een temp. van 30C en een zeewater
temp. van 26C. Nog maar 20 zeemijlen naar Tobago, welk eiland al in de verte is te zien!
Op donderdag zijn we om 14:00 vanaf Paramaribo vertrokken voor een zeereis van meer dan 500
mijlen, die we dus in 48 uur hebben afgelegd! Dit dank zij een stevige Noord-Oost passaat van
5-7 Bft., met daarbij een Atlantic deining slingerde de Eendracht vaak hevig. Sommige opstappers
waren kortstondig zeeziek, één ongelukkige gleed deze nacht op het “Eendrachtsplein” tijdens zijn
wacht uit, waardoor hij een forse snijwond boven zijn oogleden opliep. De wond werd door de dokter
met fijn draad op 5 plaatsen gehecht, waarna het medisch advies: “Vrij van diensten”werd afgegeven,
maar vanmiddag stond de “Diehard”alweer aan het roer. De snelheid was vaak meer dan 10 knopen
met toppen van 12-13 knopen. Schipper Jaap Schot heeft het plan om over 3 uur voor anker the gaan
in de “Man of War Bay” de beschutte baai van Charlotteville Noord- West.Tobago.
William Tuil is onze kwartiermeester en Machiel is de dienstdoende stuurman. Ik voer tijdens mijn 4e reis
met hem in feb/mrt 2008 van St. Maarten via Bermuda naar de Azoren. Een zeereis op de Eendracht is
verslavend: de saamhorigheid, de gezellige en prettige sfeer, de (sterke) verhalen, gedichten en liederen
zijn altijd weer om van te genieten. Maar het belangrijkste aan boord is vooral voldoende wind om te zeilen
en het eten. Beiden zijn uitbundig aanwezig. Ik was blij kok Appie aan boord te zien, hij bakt heerlijk brood.
We worden extra verwend want de 4 sterren kok Jean-Paul brengt samen met Bea en Ap de lekkerste dingen
op je bord.. Jean-Paul van Sluis en Aries (Zeeuws-Vlaanderen) zijn onze reserve Belgen en hebben eenen
echten Belg aan boord, zulle!!: stuurman/arts Kevin van Antwerpen. En hij is niet de enige buitenlander, want
bij ons in de rode wacht zitten ook een echtpaar uit Suriname (ja echt!): Rwenate Tjon Lim Sang en Rob Verhage
, zij zijn geronseld in Paramaribo. Via de media TV en krant werd vermeld, dat opstappers konden boeken.
Paramaribo is overigens een warm bad, gewoon thuis komen. Ik snap echt niet waarom niet meer Nederlanders
naar Suriname op vakantie gaan, want het is een fascinerend land, zo divers en heel belangrijk…………Surinamers
zijn heel vriendelijk en beleefd. Alhoewel in de buurt van de markt moet je wel op je hoede zijn.
Ik ben maandag 11 januari voor vertrek van de Eendracht met mijn wacht en hut maatjes : Jacques en
Wim voor 2 dagen naar de boven Suriname rivier geweest naar Atjoni en vandaar met en korjaal naar ressort
Danta Bai (geruis van de stroomversnelling {indiaans}met een vriendelijke saramaccaanse (bos neger) gids Alitjan.
We hebben daar gevaren en gezwommen in en door stroomversnellingen en zijn naar 2 Marron dorpen geweest. Een
droom het uitkijken over de stroomversnellingen en de achterliggende en omringende jungle met alleen het geruis
van de rivier.
Ik hoop, dat jullie begrijpen dat Suriname en vooral het reizen met de Eendracht een enerverende en voor een ieder
een sublieme vakantie bestemming kan zijn. Soms denk ik aan bekenden van thuis : “Dit zou iets voor jou zijn!”. Het
avontuur, de kameraadschap, discipline, verantwoordelijkheid, teamwork tijdens de wachten en zeilhandelingen en bovenal
“vriendschap”. Je beleeft op een reis in de Caribbean iets van het grote avontuur dat Columbus en de ontdekking reizigers
beleefd hebben: HET AVONTUUR VAN EEN REIS NAAR HET ONBEKENDE..
Opstapper van de rode wacht
Nico Pols
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

18-01-2010
Even een bericht aan Jasper en Tessa uit Zeewolde van hun Opa Guus. Na een paar dagen
rondkijken in de jungle van Suriname liggen we nu voor anker in een prachtige baai van
Tobago. De eilanden Tobago en Trinidad vormen samen een klein Zuid- Amerikaans land.
Jasper weet vast nog wel dat Leo Beenhakker daar een tijdje bondscoach was. We hadden
een fantastisch snelle zeiltocht van Paramaribo naar hier. De schipper heeft me net verteld
dat we 425 mijl in iets meer dan 44 uur hebben gezeild. Dat is een gemiddelde van 9,6
knopen. We werken hier in drie groepen, de rode, de witte en de blauwe wacht. We
stonden met de witte wacht gisternacht op de brug aan het roer en we gingen soms
wel 14 knopen! De kwartiermeester (leidinggevende) van onze wacht is Jan en die
heeft ook een voetballende kleinzoon. Hij zit in de selectie van Heerenveen. Nog
een trotse opa dus aan boord. En er zullen er vast nog wel meer zijn. Vandaag
hebben we met een busje een rondrit over dit prachtige eiland gemaakt. Heel erg
groen met allerlei soorten palmen en bananenbomen. Ook cacaobomen waar de
chocolade van wordt gemaakt. We hebben zelfs gezwommen in een waterval.
Nu is iedereen lekker rond het schip aan het zwemmen. De rest zit gezellig aan
de borrel. Nou, de groeten aan iedereen en bel oma maar even en zeg dat het hier
fantastisch gaat.
Opa Guus
----------------------------------------------------------------------------------------------------

15-01-2010

Hallo thuisblijvers
Dit is de eerste hondenwacht van mijn leven. Daarbij de tevens eerste keer dat ik op de
Eendracht ben. We lopen in korte broek en een shirt. We zeilen met ongeveer 10 mijl
per uur richting Tobago. Het waait wel lekker met ongeveer 6 Bft. Ik ben onze wacht
meteen begonnen met sturen!! Dat vond ik een geweldige ervaring. “Helemaal alleen”
aan het stuur van zo”n groot schip. De sterren aan de hemel, nauwelijks wolken, prachtig.

Uit de Blauwe wacht Hanny

Hallo Ihr Lieben zu Hause
Wir haben Heute unseree erste Hundewache um 0.00 Uhr angefangen. Fuer mich ist es
die erste Richtihge Hundewache meines Lebens. Dazu bin ich auch noch dass erste mal in
meinem Leben auf “de Eendracht” Wir laufen in kurze Hosen und Shirt rum und schwitzen
dabei nicht schlecht. Wir segeln mit ca. 10 sm pro Stunde Richtung Tobago( Karibik. Zui
Zeit haben wir sou m die 6 Bft. Ich habe diese Wache gleich angefangen \mit Rudergehen.
Dass fand ich ein irres Erlebnis!! “Ganz alleine” am Ruder von einem 60 m Schiff. Dazu die
Sternen ueber mir und kaum Wolken. Da ich hier so langsam im meinem eigen “Saft”
ertrinke gehe ich jetzt wieder an Deck.

Bis Bald Eure Hanny
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

12-01-2010

De Eendracht ligt aan de SMS steiger in Paramaribo. De
Eendracht en haar Crew zijn zich aan het voorbereiden voor de komende reis naar Martinique.
Deze reis zal op 13 januari beginnen en duurt 10 dagen.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
05-01-2010, 1754 Curacao - Paramaribo Kerst & Oud en nieuw reis
07.00uur

Stampend en rollend bonkt de Eendracht richting Paramaribo

met een snelheid van gemiddeld 3,5 knopen (lichte looppas).

Tegen de passaatwind en Atlantic deining in plus 2,5 mijl (knopen)

tegenstroom knokken we door. Pure snelheid over water is 6 knopen

met de motor op 500 toeren. Overdag gaan soms de bezaan, buiten

en binnen kluiver en de boomfok op, maar dan moet de koers weer

 iets ongunstiger verlegd worden. Zon en forse regenbuien wisselen

elkaar af, maar de temperatuur blijft aangenaam. Vogels van diverse

pluimage (fregatvogels, meeuwen) varen regelmatig even mee op het

mussenstag om even op adem te komen..

Prognose is, dat we 7 januari de Suriname rivier op zullen varen, door

de geringe diepgang in de rivier door zand/kleibanken zullen we op hoogtij

moeten wachten. Voor de opstappers, die op 8 januari naar huis vliegen

een tegenvaller, omdat er weinig tijd overblijft Paramaribo te bekijken.

Stemming blijft er goed in middels de eindeloze (sterke ) verhalen, grappen,

drank en door de lieve kwartiermeesters ingestelde deelwachten komen

de opstappers ook tot hun rust.

Degenen, die in Paramaribo blijven, omdat ze doorvaren naar Martinique

of nog een weekje verblijf in Suriname hebben geboekt, hebben leuke plannen
gesmeed. Zoals een paar dagen het achterland in via een bus, vliegtuigje

en/of korjalen. Ook kunnen er in Paramaribo goede fietsen gehuurd worden,

zodat in de verwachte hitte met een rijwindje de omgeving verkend kan
worden. Rondje fietsen naar Braamspunt of langs de Commewijne naar
voormalige plantages liggen rond de 40 kilometer.

Na een klein weekje op zee, zien we er naar uit een pilsje aan de Waterkant
van Paramaribo te gaan drinken.

 

Blauwe wacht , Jacques R

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

04-01-2010, 1754 Curacao - Paramaribo Kerst & Oud en nieuw reis

Het wordt nu spannend of we tijdig in Paramiribo aankomen.

Vanmorgen aan het ontbijt meldde de schipper dat we nog ca. 200 mijl

te varen hadden, dat wil zeggen met een snelheid van ca. 4 knopen per

uur (als we die halen)nog ca.  50 uur varen. Om Paramaribo binnen te

kunnen lopen zijn we bovendien  ook nog afhankelijk van het getij.

We zouden woensdagmorgen willen aanlopen om nog wat van de stad te

kunnen zien, zeker belangrijk voor diegenen die de volgende dag al vertrekken.

Op dit moment varen we alleen op de motor en halen zo tussen de 3 en 4 knopen.

Wind pal oostelijk. Misschien dat we straks nog wat zeil gaan hijsen, maar

de motor is deze reis helaas niet zo veel uit  geweest.

De blauwe wacht ontspringt bijna steeds de dans om de zeilen te hijsen en
strijken. Sommigen vinden dat echter geen probleem!


We varen nu op de hoogte van (Brits)Guyana, ca 70 mijl uit de kust, op 8 graden
noorderbreedte en 57 graden westerlengte. In het stuurhuis ofwel op de brug
krijgen enkele belangstellenden navigatieles van stuurman Jaap. Gisteravond
een prachtige sterrenhemel met ook de Melkweg duidelijk zichtbaar. De planeten
Saturnus, Jupiter, het sterrenbeeld Gote Hond etc. etc. duidelijk zichtbaar. Het
mooie is dat er op het computerscherm een programma Astor Planning kan worden
opgehaald dat bij het inzetten van datum en Greenwich tijd alle sterren en planeten
aangeeft, die op dat moment vanaf de positie van het schip zichtbaar zijn. Een ander
instrument is het ASI (automatic identification system) dat allerlei gegevens kan
weergeven van een schip in de buurt, nl. naam, lengte, breedte bestemming,
lading etc.


Verder proberen een paar opstappers met de stuurman de sextant te  peilen.
Naast het gebruik van de GPS wordt deze meting nog steeds gedaan.

Ja, en dan waren we gisteren door de schipper uitgenodigd voor de nieuwjaarsreceptie
op het achterdek. Grote drukte bij de bar onder het genot van een heerlijk koel
alcoholisch drankje. De schipper hield een nieuwjaarstoespraak en wierp een blik
terug op het oude jaar. Voor de Eendracht was het, vooral als gevolg van de
economische crisis een heel slecht jaar. Een van de belangrijke sponsors heeft
opgezegd en dat betekent nu een behoorlijke aderlating. Schipper Ton riep dan ook
iedereen op om  mogelijke sponsors aan te geven.

Maar de schipper heeft goede hoop voor dit nieuwe jaar.

 

Met een hartelijke eendrachtgroet van de Blauwe wacht, Ans

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

03-01-2010, 1754 Curacao - Paramaribo Kerst & Oud en nieuw reis
Vandaag was het weer heerlijk zeilweer, helaas zaten de wind en de golven

weer wat tegen, zodat niet alle zeilen gehesen konden worden.

De witte wacht had het druk vandaag. Na het ontbijt de zeilen hijsen, corvee,

d.w.z gangen, toiletten, douches schoonmaken, zeunen bij het ontbijt, dit

betekent bedienen aan de tafels, afwassen, op de uitkijk staan en roergangers

leveren. Na afloop van de wacht kon je overal op dek de witte wacht vinden,

sommigen lagen te zonnen en anderen doezelden in de schaduw van de zeilen.

Vandaag waren erg veel vliegende vissen te zien, Het lukte niet om er foto's

van te maken.

 

Om 16.00 uur was er een nieuwjaarsreceptie met een heerlijke bowl en een speech

van onze kapitein Ton Rietman. Vervolgens moest de witte wacht om 17.30 uur

vooreten, want hun wacht begon om 18.00 uur en de rest van de bemanning at om

18.00 uur, waarbij 4 mensen van witte wacht gingen zeunen. 's Avonds is het warm
eten, dat betekent altijd een flinke afwas. De overige mensen van de witte wacht
gingende zeilen strijken en het dek daarna opruimen. Lijnen netjes ophangen, zeilen
op de juiste wijze vastmaken enz. Om kwart voor acht was alles gereed en nu nog
even wachten tot acht uur, einde wacht. Deze wacht was de halve platvoetwacht.

Ons wachtsysteem is twee wachten rust en een wacht werken, maar om iedereen
 in de gelegenheid te stellen allerlei wachten te lopen wordt de wacht van 16.00 tot
20.00 uur in tweeen gedeeld.
Wie en wat is de witte wacht? Zij bestaat uit 10 vrouwen
en 5 mannen de jongste, Joliene, is 18 en de oudste, dat ben ik, is 74 jaar.

Het is een mengeling van ervaren en tamelijk nieuwe opstappers, sommige hebben
enkel een kort reisje in Nederland meegemaakt en anderen daarentegen hebben
duizenden zeemijlen achter de rug.
De volgende opstappers zitten in de witte wacht,
Stephanie, Alie, Leonoor, John, Joliene, Jetske, Jeanette, Jellie, Thea, Frans,
Henriette, Mieke, Rob en Alex. Onze kwartiermeester is Martijn.
Het weer is eigenlijk
altijd erg mooi, alleen vlak voor binnenkomst in Port of Spain op Trinidad heeft het
even geregend.
Tijdens de nieuwjaarsduik lagen we in een kleine baai, met een
buitentemperatuur van zo'n 30-33 graden en watertemperatuur van 27 graden. Hier
moesten wij in zwemmen. Zoals jullie zien hebben wij ook  zo onze moeilijke momenten.

De sfeer in onze wacht is fantastisch, er wordt veel gelachen en geplaagd en iedereen
geniet volop. Alle leden van de witte wacht doen hun thuisfront de hartelijke groeten.

 

Mijn vrouw Elly, kinderen en kleinkinderen allemaal een stevige knuffel.

Verder iedereen  doei, doei,

Alex

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

01-01-2010, 1754 Curacao - Paramaribo Kerst & Oud en nieuw reis 

Met de UNOX vlag in top en de oranje mutsen op onze kop stonden we dan allemaal
op het voordek om  vereeuwigd te worden. Dat nam heel wat tijd in beslag want we
hadden ca: 100 fotograven aan boord. Na dit vrolijke intermezzo was het dan zo ver.
Binnen de kortste keren lagen w e in het water. Al snel kwamen er wat verontruste kreten,
zoals "ik kom niet meer terug". Al snel werd duidelijk dat er een zeer sterke stroming stond
en je binnen de kortste keren van het schip werd weggevoerd. Een slag vooruit betekende drie achteruit!
Schoot niet op. Inmiddels schoot de reddingsboot ons te hulp en al snel werden we opgepikt.
De schipper had inmiddels de tewaterlating afgelast . .
Gelukkig kon ik nog net op eigen kracht langszij komen en bedacht  dat ik beter had kunnen
gaan drijven, dan had de boot mij ook wel op gepikt.. Na hijgend werden wij door de schipper
lekker afgespoeld en kregen we al snel weer praatjes,ja, ja..

 

Heerlijke erwtensoep werd ons deel en daarna hup naar bed, bijkomen van alle avonturen.
Als ik thuis kom, lieve Boaz, krijg jij m'n muts, ik kan hem niet meer zien! Na ons middag slaapje
zaten we gezellig in de theetuin te lezen, cryptogrammen en te ouwehoeren want daar zijn
we echt heel erg goed in geworden. We draaien op het ogenblik halve wachten omdat we
niet  zeilen. Blauw heeft wacht tot 08.00am en het ligt in de bedoeling om, zo meteen,
na het ontbijt met alle hens aan dek, de zeilen te gaan hijsen. Vannacht ging het schip
flink te keer, slingerden met 10 graden (volgens Willem , onze nacht-schipper) bijna
ons bed uit! Nieuwjaars dag werd besloten met een heerlijk maal. Als voor afje, haring,
paling en zalm en dit alles in ruime mate geserveerd. Als hoofdgerecht aardappel-gratin,
rosbief en knapperige ijsbergsla en een oliebolletje toe. Heel tevreden gingen we uitbuiken
in de theetuin en vroeg naar bed want om 6 uur wachtlopen. Op dit moment,07.30 am, is
het alweer 27 graden, dat belooft nog wat vandaag. Onze wacht zit er bijna op en ik ben
klaar met m'n stukje.
Lieve en beste wensen voor allemaal, hartelijke groeten namens de blauwe wacht, Heleen.

 

-----------------------
01-01-2010, 1754 Curacao - Paramaribo Kerst & Oud en nieuw reis

Allereerst een gelukkig nieuwjaar!

De afgelopen dagen zijn de website  stukjes er een beetje bij ingeschoten,

Maar ja wij hebben het hier aan boord ook ontzettend druk! Ondertussen zijn
we 2 verjaardagen en 1 kersverse opa en oma verder. De verjaardagen van
Stefanie en Bep zijn  zijn feestelijk gevierd met verse appeltaart en soesjes.
Opa Harry en  oma Teja hebben een leuk Eendracht baby shirtje gekregen
en na de ma altijd kregen wij beschuit met caribische muisjes (chocolade
hagelslag). Er is dus wat afgefeest de afgelopen dagen.

Gister ochtend vroeg zijn we aangekomen op Trinidad. Met een hele groep
zijn we naar Marac as Beach geweest. Daar hebben we in de meters hoge
golven gesprongen en genoten van de mooie palmbomen en het lekkere
zonnetje. Ook hebben  we een tour door de stad van Port of Spain gemaakt.
Port of Spain is  een hele drukke stad, met allerlei soorten culturen kris kras
door elkaar heen. Het is nog niet echt gericht op toerisme, maar dat maakt
het alleen maar leuker omdat je nu goed kan zien hoe het er allemaal echt
aan toegaat. Na de middag zijn we met de tweede excursie vertrok ken om
door de Mangrovebossen te varen en mooie spannende dieren te bekijken.
We waren nog geen 10 minuten onderweg en de eerste Boa werd al
gesignaleerd! Onderweg hebben we 4 slangen gezien, 1 miereneter (heel klein
schattig pluizig beestje die lekker in de boom lag te slapen) en heel veel
krabbetjes die op de mangrovewortels naar boven kruipen. Rond een uurtje
of half 6 kwamen we aan op een grote plas met mangroven om ons heen.
Er werd ons verteld dat we stil moesten zijn en moesten wachten..... dit wachten
duurde vrij lang maar werd beloond met prachtige groepen rode ibissen.
Die landen in 1 grote struik, dit met  resultaat een struik vol wolken rode ibissen.

Toen we terug kwamen aan  boord was iedereen al druk in de weer met oliebollen
bakken, optutte n en alvast gezellig voorborrelen. Gedurende de avond is er
gezongen, heeft Henk onze Suriname kenner de bezienswaardigheden van
Paramaribo  verteld en is er lekker veel gegeten (en gedronken).
Om 12 uur hebben we het nieuwe jaar ingeluid met champagne en heeeeeel erg
veel zoenen! (we zijn namelijk met 54 mensen aan boord!) Rond 1 uur is toch het
grootste gedeelte van de mensen richting kooi gegaan want iedereen  was toe aan
wat rust.

 

Vanochtend werden we wakker gemaakt door Steel pannen en gedans van jonge
kinderen op stelten, iedereen stond alweer  te swingen (dit was met het ontbijtje in de hand)
op deze caribische  muziek. Op dit moment zijn wij onderweg naar Scotland Bay,
waar wij onze Nieuwjaarsduik zullen gaan doen.

Met een zonnige groet Eendracht

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

29-12-2009 1754 Curacao - Paramaribo Kerst & Oud en nieuw reis
Het is nu dinsdag 29 december vier uur 's nachts en onze wacht zit er op.
Met elkaar zitten wij, de rode
wacht, ontspannen in de theetuin onder het genot van een koel drankje en dat is lekker, het is nu midden
in de nacht nog 28 graden!
Ook stuurman Jaap is er gezellig bij komen zitten en natuurlijk onze vrolijke
kwartiermeester Tineke.
We praten over de belevenissen van de afgelopen uren.
Vannacht hielden we ons een poos bezig met het
azimuth, het peiltoestel op het kompas op de buitenbrug. Hiermee bepaal je de kompasfout door te kijken
in welke richting de maan, zon of sterren staan. Ingewikkeld hoor, maar natuurlijk niet voor de rode wacht! ;))
De sterrenhemel was weer prachtig zoals altijd en we ontdekken steeds
meer: Het Zuiderkruis, de Poolster,
de Grote Beer en zelfs de Canis Major (grote hond).
Ook vallende sterren hebben we gezien en nu in de
theetuin krijgen we hierover de slappe lach, sorry sorry thuisblijvers, maar wat er nu al lemaal de ruimte
ingeslingerd wordt aan bijzondere wensen houden we even onder ons! ;)
Vannacht wilden we op de brug nog even een kaarsje branden, dat was hard nodig na al die wensen,
maar stuurman Jaap gaf geen toestemming, die kreeg het namelijk al warm genoeg van ons, zei hij...
De CV ruimte bleek namelijk plotseling verdwenen, dit was ontdekt tijdens onze brand- en lekronde,
maar logisch toch bij deze temperaturen ?
Wij kijken overigens al nergens vreemd meer van op hoor, want laatst vonden wij de boegschroefruimte
ook weer ineens op het achterdek!
Maar nu is het bedtijd.

Hans, Rob en George moeten namelijk vroeg op voor hun eerste naailes!

Er is namelijk een naad los van de bezaan die gerepareerd moet worden. Enfin, onze kapper Niek
zit nu met zijn handen in het haar (van zijn vriendin Heidi).
En nu is het half zes, Isla de Margaritas
komt in zicht en Heidi besl uit dit gezellig samenzijn met:  "Ik moet nu naar bed, anders mis ik
mijn gouden pyjama!"

 

Tot zover, wij genieten met volle teugen!!!

Een hartelijke groet aan iedereen thuis!

 

Leny, George, Jan, Henk, Hans, Edwin, Niek, Rob, Jenny, Anneke, Lummy , Heidi en Francine.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

26-12-2009 1754 Curacao - Paramaribo Kerst & Oud en nieuw reis
Het is 7.20 uur, 2e Kerstdag en het is vandaag een geweldige leuke dag geweest.

Gisteravond hebben wij genoten van een zeer verzorgd Kerstdiner. De gehele crew was betrokken bij de
voorbereiding en het uitserveren van het 4 gangen menu.
De tafels waren wit gedekt met echte kerststukken
op z’n Antilliaans,  heel mooi.
Leo, de kok en Bea zijn assistente hadden geweldig werk in een bloedhete 
keuken verricht en stonden er stralend bij te kijken hoe wij al dat fraais consumeerden. Het was ronduit heerlijk
en dat allemaal in een bijzonder gezellige sfeer waarin de verbroedering hoogtij vierde. Een zeer tevreden stel
mensen ging lekker slapen voor morgen, nog een dagje Bonaire.

 

s’Morgens lekker uitgeslapen en ons klaargemaakt voor een heerlijk ontbijt/lunch.

Nicole, onze reisleidster, had ondertussen een uitstapje geregeld over het eiland. Er was alleen nog een grote gele
schoolbus beschikbaar  zonder airco! We zagen het somber in maar het viel reuze mee. s'Nachts was er een cruise
schip aangekomen en we veronderstelden dat die de airco bussen hadden gereserveerd.
Met een stuk of 30 man
gingen we, met alle raampjes open, op pad.

 

De gids was een Nederlander, die sinds 4 jaar op Bonaire woont en met duidelijk veel plezier en vol trots over dit
prachtige eiland vertelde, over de gebruiken, de feesten en het harde werken van de eilandbewoners
(nauwelijks werkelozen).
Ruim vier uur heeft hij ons over het eiland geleid, af en toe gestopt voor een mooi uitkijk punt,
voor de flamingo’s en voor twee fuckkende ezels vlak naast de bus wat tot grote hilariteit leidde want hun jong stond
geduldig wachtend toe te kijken. Puur natuur deze dag!!

Vrolijk kwamen we terug bij het schip en maakten wij ons klaar om Bonaire te gaan verlaten. Inmiddels varen we al
weer 3,5 uur. We hebben allemaal aan het roer gestaan en werden bijna van de brug geblazen, we moesten ons
bijna vast binden!
Morgen ochtend om ca. 6 uur gaan we de zeilen hijsen, dat moeten wij doen, dan is het nog een
beetje donker, nu gaan we snel naar bed want om 4 uur vannacht gaat onze wacht in.
Namens de blauwe wacht, Heleen
  


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

25-12-2009 1754 Curacao - Paramaribo Kerst & Oud en nieuw reis
Eerste kerstdag.
Vanochtend vroeg zijn wij op Bonaire aangekomen. We liggen aan een erg mooie kade met prachtig uitzicht.
Naast het schip kan gewoon gezwommen worden en daar heeft menigeen dan ook gelijk gebruik van gemaakt!
De mensen op Bonaire zijn allemaal erg vriendelijk. Eigenlijk is alles vandaag en morgen dicht maar toch kunnen
we morgen een tour over het eiland gaan doen. We zullen dan het meer met de Flamingo’s bezoeken, de
zoutpannen bekijken, langs de slavenhuisjes rijden en nog meer moois van Bonaire bekijken.

Vanmiddag zijn een aantal met de MOB boot naar klein Bonaire gevaren, daar hebben we gesnorkeld en
de meest bijzondere vissen en dieren gezien. Grote schildpadden, koffervissen, gele doktersvissen en
noem maar op. Finding Nemo is er niks bij. Op dit moment staat iedereen opgedoft op het achterdek
want het kerstdiner gaat elk moment beginnen. Morgen staat er een tour over het eiland op de planning
en zullen we daarna richting Trinidad vertrekken
.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
24-12-2009
1754 Curacao - Paramaribo Kerst & Oud en nieuw reis
12º 13.898’ N 69º 12.658’ W “Noordpunt Curaçao”
4,1 knopen

Op 23-12 om 8.00u op Schiphol aangekomen. Bij de bagage drop off, staat al de eerste groep Eendrachters.
Te herkennen aan de zeiljassen en Eendracht tassen. De vlucht ging lekker op tijd. Tijdens de vlucht hebben
we even kennis mogen maken met het korte lontje van een aantal mensen in het vliegtuig. Er ontstond een
ruzie tussen 2 dames hun partners en een heer. Er werd een hoop heen en weer geroepen maar nadat de dame
met de grootste mond apart werd genomen was de boel weer gauw gesust.
Op Curaçao aangekomen kwam de warmte ons al gelijk tegemoet. Bij de immigratie dienst ging alles toch ook
sneller dan verwacht, zij vroegen zich alleen af hoeveel mensen er wel niet mee konden op de Eendracht want
zij hadden er al een hoop gezien!

Buiten aangekomen stond er een heer met een bordje ons op te wachten en al na ongeveer 5 minuten was de
gehele groep compleet en konden we richting schip. Op het schip werden we vriendelijk ontvangen met een
lekkere welkomst cocktail. De sfeer zat er al gauw goed in en er werd lekker rond gekletst. Het diner bestond uit
een heerlijke bbq en werd door iedereen erg gewaardeerd!
Vanochtend vroeg zijn we vanuit Curaçao vertrokken richting Bonaire. We dobberen nu rustig op zee, met een
lekker zonnetje en een windje. Onze wacht is van 16.00u tot 18.00u.

Fijne feestdagen toegewenst vanuit de zonnige Cariben!
------------------------------------------------------------------------------------

24-12-2009, 1754 Curacao - Paramaribo Kerst & Oud en nieuw reis
Hallo lieve mensen thuis. We hebben een goede vliegreis gehad en kwamen om 2.45 op de eendracht aan.
Wel een doodmoe stelletje hoor. Stonden ze ons hier op te wachten met relaxte en bruine hoofden.

Het ijs werd al snel gebroken en er werd heel wat afgekletst. De wachten werden ingedeeld en
vandaag, 24 December Zijn we begonnen met de sloepenrol en het beleggen van de kikkers en ja hoor de
bezaansmast en de boomfok gehesen. Op dit moment liggen we op koers naar Bonaire waar we
morgenochtend om ca 5.30 aankomen.
Het is ca.30graden. De sfeer aan boord is buitengewoon plezierig 
Ik ben Heleen van de blauwe wacht en voor de mensen thuis zal ik hier de namen van de blauwe wacht
geven: Bep, Wim, Lea, Ans, Heleen, Jacques, Anton, Jacques R, Wim D, Harrie, Teja, Nicole,  Xander,
Doris, Peter (onze kwartiermeester)

 

Wel een grote ploeg maar zo kunnen we de taken wel prettig verdelen! Jullie krijgen allemaal de hartelijke
groeten en een dikke kus van de blauwe wacht. Morgen meer avonturen!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



 

 



 

 


.

 


 

 

Sponsors

TeamcoFoundationSchweitz VTTI Pon Meer Sponsors